• Hogere materiaalkunde bij Stork Aerospace
• Corrosie is niet wat het geweest is
• Wij Luisterden Voor U
• Nanotechnologie: een dwerg als revolutionair (II)
• Aan ambitie heeft het nooit ontbroken
• Van vakman tot ingenieur (IV)
• Sleutelrol voor docenten bij stimulering vakmanschap

Van de redactie
TRENDS DUIDEN, DEEL 3

Grote aanbesteders zouden naar verluid best graag op kwaliteit en niet alleen op prijs willen aanbesteden. Als het waar is, dat Nederlandse bedrijven beter zijn in infrastructuur en bijbehorend onderhoud, is daar zelfs een nationaal economisch belang mee gediend. De geluiden over innovatief aanbesteden, prestatiebestekken, Design and Construct, Construct and Maintain en noem allemaal maar op, zijn al vele jaren te horen. Tijdens de Rotterdamse havendagen heb ik dit jaar gekozen voor een raffinaderij en de Tweede Maasvlakte, en jawel daar viel de term weer: Design and Construct want daar zijn zeker bedrijven voor te vinden die dat kunnen.

Omdat ik het wapeningsstaal van de pier in de Amazonehaven Eerste Maasvlakte) nog heb helpen coaten, was ik natuurlijk des te meer betrokkken bij dit stukje vreedzame gebiedsverovering dat voor ons ligt. Design and Construct. Het intregreren van diverse ketenstappen kon wel eens een belangrijke strategie zijn om de productie en dus de waarde-creatie in Nederland te houden. Daar steunt de hele diensteneconomie op, dus laten we er maar zuinig op zijn.

Maar waar blijft dat nou met dat Integraal Uitbesteden en zo? Op deze redactionele pagina en in de literatuurrubriek Wij Lazen voor U heeft al enkele malen een voorbeeld gestaan van uitbesteden van infrastructureel onderhoud. Bijvoorbeeld metaalconservering aan bruggen, dat niet alleen becijferd was op prijs, maar ook op verkeersoponhoud en milieubelasting. Dat speelde in Engeland en Australië, dus eveneens hogelonenlanden.

Op het corrosiecongres Eurcorr, dit jaar door het jubilerende Corrosiecentrum georganiseerd, waren de onderhoudsstrategieën ook niet van de lucht. Risk Based Inspection, of bij-voorbeeld het verbinden van restlevensduurverwachtingen aan kostprijsbepaling van tussentijdse ingrepen. Maar het voor het management benodigde argument van de kostenbesparing, maakt het onderhoudsbudget ook meteen tot schietschijf. Jobhoppende managers laten de boel namelijk niet in topconditie achter te koste van hun eigen jaarcijfers. En als de boel staat te sissen en te roesten, zijn ze toe aan een nieuwe uitdaging elders. Ondertussen zijn de onderhoudsdiensten wegbezuinigd want zo til je meteen je jaar-cijfers omhoog. En als er wat is, bellen we de Alleskunner.

Wordt nou de trend dat metaalconserveerders de verantwoording
over een bepaalde levensduur op zich nemen en daarvoor beloond worden naar de bijbehorende waarde? Of wordt het nou de trend om steeds harder te werken voor steeds minder geld, omdat institutionele aanbesteders zich aan Europese regels hebben te houden?

Als ze op elkaar zitten te wachten, omdat “de ander” nog niet zo ver is, zou daar toch een brug geslagen moeten worden… mooi klussie voor de komende halve eeuw VOM: na het bijspijkeren van de achterban nu ook het bijspijkeren van de toeleveringsketen.

Edward Uittenbroek
Eindredacteur
Oppervlaktetechnieken